Sunday, November 25, 2012


Minsan naiisip ko ang nakaraan at napapaisip ako, kung bakit ni minsan hindi ko nabalikan ang mga alaala natin.
Mahaba naman ang pinagsamahan natin, doble pa sa haba nung isang tao na matagal kong iniyakan. Iniyakan ko yun ng dalawang taon, pitong buwan lang kami. Ikaw naman, pitong taon, pero hindi ko maalala na iniyakan ko yung araw na yun. Hindi ko rin maalaala my sakit akong naramdam.

My mga oras din naman na maiisip ko yung tayo, pero pipilitin pa, hindi katulad ng iba, bigla na lang maaalala. Ewan ko ba, o sadya mapaglaro lang and tadhana.

Ikaw ang naging una, pero kung titignan, yung pangalawa ang una, dahil sa kanya ako umiyak ng sobra, sa kanya na saktan ng todo at sa kanya natutong lumaban. Unang pagibig, kung tatawagin, dahil lintik na pag-ibig yun, matagal bago nakalimutan at hindi ko din sigurado kung patay na nga iyon. Nakakahiyang aminin na napakabuluhan nung pitong buwan na yun mas makabuluhan sa pitong taon natin pinagasamahan.

Kung iisipin, maraming panyayari satin na pwede kong isumbat sayo, pero pinilit ko na lang manahimik, dahil alam ko, nasaktan kita ng sobra sobra pa. mas mabuti na siguro makita ng tao na ako ang masama, kaysa isipin nila na ikaw. Iyon na lang ang tanging bagay na pwede kong ibigay sayo, sapat na yung kabayaran sa sakit na sa tingin mo ibinagay ko sayo.

Ikinukwento ko ito hindi para isumbat lahat sayo, o linisin ang ano pa mang pangalan ko, dahil matagal na nagyari ang tayo at hindi ko pinagsisisihan ang mga bagay na nagawa ko nun. Itong mga alaala ito ay pilit ko inisip hindi sila dumaan na parang jeep sa alaala ko. Pero nakakalungkot dahil itong mga ito ang tanging alaala ko sayo, sa pitong taong iyon, ito ang nangingibabaw.

-Naalala mo ba nung tayo pa, ipinaguhit mo ang mukha ko, pero pinaguhit mo rin ang mukha ng isa pang babae kaklase mo din

-Meron kng pasalubong na stuff toy malaki yun, pero meron ka rin bingay sa kapitbahay mong babae, stuff din, pero maliit ngalang.

-Meron kang bagong cellphone, hinihiram ko pero hindi ka pumayag dahil hnihiram din yung ng isang kaibigan babae(sino ba talaga ang girlfriend mo?)

-Meron kang kanta para saken, pero meron ka din kanta para sa iba.

-My oras ka para sakin, meron ka din oras para sa kanya, at hindi ko lubos maisip kung bakit pinipilit mong pagsamahin kami nung mga panahon na yun. Nakakainsulto sa parte ko, kung bakit,wag nalang, ayoko ng pahabain pa ito dahil hindi naman ito ganun kaimportante.

Naisulat ko ito para na lang siguro my maisulat ako para sayo. Naisulat ko na ang mga kaibgan ko, mga unang pagibig at anak ko at hindi naman patas na basta basta na lang kitang kalimutan.

Ngayon, naisip ko kung bakit hindi ako na saktan, dahil hindi ko alam kung naging masaya ba talaga ko sayo. Hindi ako mapiling tao, pero ang maging masaya ang tanging gusto ko. Siguro ang pitong taon na yun kung naging masaya ay isa rin sa mga alaalang masaya. At malamang iiyakan ko din iyon.

hindi ako ngsisi dahil bata pa tayo nun. Dahil bata, karapatan natin mgkamali at masaktan. Pero kung ngayon yun, malamang hindi din yun aabot ng pitong taon, dahil mas malakas na ang loob ko upang ipaglaban ang simpleng kaligayahan ko.

Nagkasakitan tayo noon, pero hindi na yun sapat na dahilan para kamuhian pa kita ngayon. Hindi naman ako galit, sadyang may respeto lang ako sa asawa ko para pagaksayahan ka pa ng oras. At hindi ko rin kaya maging kaibigan ka, hindi dahil mahal pa kita, dahil wala na rin kabuluhan ang lahat. Alam kong ganun, dahil minsan na din natin pnilit maging magkaibgan pero hindi maganda ang naging resulta.

Salamat na lang sa mga panahon na nanjan ka sa tabi ko at maraming salamat na pinilit mo na rin lang  kalimutan ang lahat.
Salamat na lang siguro ang masasabi ko, dahil hindi ko kaya magsorry dahil alam ko, patas lang tayo.

O ayan, hindi na ko bubuwistn ng konsenxa ko dahil kahit papanu, nagin parte ka na ng blog na ito. :)

Wednesday, November 21, 2012

Barbie cake for Barbie



my sister in-law turns eighteen and just like I promise her, I gave her a cake as a gift for her celebration.

Since she was nicknamed Barbie, the cake design that pops in my head was a barbie cake. I know it exist because my sister also had a barbie cake on her 18th birthday bash.
And since I had a thing for cupcakes, I bought cupcakes as well and made it special with picture on top of it.

 


  

I made a tarp design, but unfortunately, i run out of time because of the short notice.
 i know my cake and cupcakes made the party a little bit special.




 The cake my be long gone by now, but i know the happiness it cause is enough to last for a little bit. And for that i'm happy that i made a difference.

Tuesday, November 20, 2012

The mistress vs the secret affair


 


Itong dalawang pelikulang patok na patok sa pinas ngayong taon. Maraming naghintay para mapanood ito at marami din kinilig habang nanonood. Aaminin ko, isa din ako sa ng hinintay at kinilig rin dahil dito.

The mistress si bea alonzo at si john llyod cruz a bida. Ito ay isang kwento ng bawal na pagibig. Kung saan si bea ay isang kabit, kabit ng ama ni john llyod. pero bago pa malaman ni john llyod ito mahal na nya si bea. Sa huli hindi pa rin sila ngkatuluyan dahil sa situasyon nila.
(At dahil sa dalwang ito, kaya gustong gusto kong mapanood ito.)

The secret affair si anne curtiz, andi eiguiman at derek ramsay naman ang mga bida. Ito naman ay kwento ng love triangle. First love ni andi dito si derek kung saan naman naging gf nya si anne na kaibigan ni andi. Sa huli, wala ng katuluyan sa kanilang lahat.
(at dahil kay anne curtis kaya ko to pinanood)

Hindi ako kritiko ng mga pelikula,pero kung ako tatanungin, sa opinyon ko, mas maganda ang unang pelikula (pero sekreto lang, medyo bias ako, fan kasi ako ni bea at llyodi (:). Mas maraming emosyon na pinakita, mas maganda ang takbo ng kwento, Walang boring na parte.

Samantalang ang pangalawang pelikula ay medyo my boring na parte, yung mga bangayan sa internet, hindi ko nagustuhan. Pero sinasalamin nito ang buhay ng mga kabataang pinoy, mga sosyalera, mga part goers, mga liberated na kabataang pinoy. Aaminin ko, naging parte din ako ng ganitong henerasyon, kaya ayoko nito dahil hindi ko nagustuhan ang parteng ito ng bagong henerasyon.

Hindi ko alam kung sino ang mga inspirasyon ng mga direktor at ng mga script writter ng mga pelikula ito, pero hindi ko gusto na ganito na pala kababaw ang industria ng pelikulang pilipino. Puro love triangle, kabit at puro na lang awayan. Hindi na wholesome, hindi na pangpamilya.
Pilit natin ginagaya ang mga pelikula ng mga banyaga, minsan hindi na tama dahil ipinipilit sa cultura natin ang cultura ng Iba.

Hindi ko naman sinasabing masama yon, ang punto ko lang, nagiging inspirasyon ng mga kabataan ang mga napapanood nila. Malaki ang kinalaman ng mga nakikita ng mga kabataan sa pgkatao nila. Dahil dito ngkakagulo gulo ang sanay dapat na pagasa ng bayan.

Sana sa mga susunod na panahon, maging magandang impluwenxa naman ang mga pelikula, na kukunan ng aral ng mga kabataan, malay natin, magbago ang kabataan dahil ng bago din ang mga masasamang impluwensya sa bansa at yan sana ang gusto ko makita, ang pagbabago sa mabuting paraan ng kabataan.
Hindi naman masamang mangarap kahit pa minsan minsan lang.

Friday, November 16, 2012

Fake Friendship


They say it was amazing when a stranger suddenly became your friend. But I say it hurts big time when you reverse it, when a friend turns into a stranger.
I knew how it feels to lose a friend. But what hurt most is that, that friend is like a sister to me. A soul sister that well, became a snake I think.

A lot of people say that we look alike; they thought we are biological sisters. We look more alike than my true siblings. We used to go bargain hunting, talk over fraps and over margaritas. We shared countless of moments; even other people became envious of us.

I really don't know why people always get distance with her, she always lose friend, she says no one understand her or people used her.
I used to defend her, love her like a sister; she became my confidant, my sister in crime.

But the time came that she did to me what I assumed she did to everyone else, to gossip about me. Spilling every secret I confided with her, spreading every dark story of mine. She criticize me, defined me and she sadly accused me. I thought she would understand but no, maybe that's her way to your life, she will confide and love you and hug you and kick your ass big time. And that kick is enough to wake me up to an illusion that she created.

Now we don't talk anymore, I hardly see her even if she's just around the neighborhood. I stop hating and caring when the wound healed. Even though I don’t speak to her, I still heard same old story, like what she did to me, she's still doing to others over and over again.

I don't hate her anymore. There is a reason enough for her behavior, but I don’t want to dig the old wound, just don't care anymore. She is just a random people to me now, someone who belonged to my past.
I already forgave her for what she did; the damage was not that brutal, the wound finally healed. But accepting her like a friend is not that easy anymore. She maybe a smart ass, but I am now wiser on my own.

I do admit the time came that I miss her company. I miss our sisterly bonding and I realize that missing her is only part of moving on. Now that I get older and gain more understanding, I just wish she find someone better that will change her for a better her.

And I don't worry about her anymore, because I do believe in karma and confidently I would say that it was a big karma that she loses me.  

Sunday, November 11, 2012

Coco's Mate


This is coco's second time for mating. The first one gone well and we are hoping this second one will be better.
We really don't have stud this time, not like the first time, Lance was my uncle's dog. So we let the shooter look for a stud for us. Since we don't have enough fund for it, and we really not sure if we can trust the stud owner, we decided to agree for a puppy share.

Little did I know that the studs owner was a brother of an old friend. It was quiet overwhelming knowing that I know the studs owner. The stud name was shadow.

The mating last for three days, it was not easy like the previous one, Coco was hard this time, though the first day gone so well.
She was quite bad tempered that makes the situation aggravating  The shooter needs to gag her because she literally bites, It was depressing looking at her while in a gag.
The third day was not good like the first, but better than the second.

The mating was done by now, we are in the two months waiting period for her to give birth to her little ones, if by chance she was pregnant, and we hope she is.

And I hope this time she will give us a little bit more.